جوزف عزیز و دوشیزه بورستنر گرامی، هرآنچه مایل هستید مکتوب نمایید.  

اینجانب هیچ دخل و تصرّفی در نوشته هایتان نخواهم کرد و زین پس تنها به صرف اضطرار لب به سخن خواهم گشود.


 هرآنچه در ذهنتان هست سر دهید.

یاوه گویی هنر ماست، رفقا.